کدهای محدودیت در ترکیه: معنا، آثار و بررسی حقوقی

کد محدودیت در ترکیه به چه معناست؟

کدهای محدودیت عمدتاً بازتاب تصمیم‌ها و یافته‌های ثبت‌شده در چارچوب قانون شماره 6458 اتباع خارجی و حمایت بین‌المللی در سوابق مهاجرتی هستند. کدها در قانون یک‌به‌یک فهرست نشده‌اند؛ اداره کل مهاجرت در رویه داخلی خود، بر اساس مقررات اداری مانند بخشنامه شماره 2020/17 مورخ 30 ژوئن 2020 درباره کدهای محدودیت، از آن‌ها استفاده می‌کند. به همین دلیل، با اینکه ممنوعیت ورود و کدهای محدودیت با هم مطرح می‌شوند، از نظر حقوقی یکسان نیستند.

سوابق محدودیت ممکن است به نقض مقررات مهاجرت، ارزیابی نظم یا امنیت عمومی یا شرطی مرتبط با ورود مربوط باشند. در یک پرونده ممکن است سوابق متفاوتی وجود داشته باشد. اهمیت آن‌ها تنها به حرف و عدد استفاده‌شده بستگی ندارد، بلکه به دلیل ثبت‌شده، مرجع مسئول و تصمیم‌های مرتبط نیز وابسته است.

کد را نباید محکومیت کیفری دانست. تدابیر اداری مهاجرتی با فرایندهای کیفری متفاوت‌اند. همچنین نبود محکومیت به‌تنهایی نشان نمی‌دهد که همه محدودیت‌های مهاجرتی غیرقانونی‌اند.

در عمل، کد محدودیت اغلب «کد دیپورت» یا «فهرست سیاه» نیز نامیده می‌شود. عبارت «کد دیپورت دارم» به‌تنهایی اطلاعات کافی نمی‌دهد؛ ابتدا باید مشخص شود کد بر چه اقدامی مبتنی است. فهرست‌های اینترنتی می‌توانند اطلاعات زمینه‌ای بدهند، اما وضعیت فعلی شخص را تأیید نمی‌کنند. نقطه شروع درست، تصمیم مربوط و اطلاعات به‌روز قابل دریافت از مرجع صلاحیت‌دار است.

هر یک از کدهای محدودیت چه معنایی دارند؟

فهرست زیر کدهایی را توضیح می‌دهد که در تفسیرهای حقوقی منتشرشده و در موارد مشخص‌شده، در سوابق دادگاه‌ها نقل شده‌اند. این فهرست، دفترچه رسمی یا جامع کدها نیست. برخی توضیحات به‌طور مستقل در سوابق رسمی فعلی تأیید نشده‌اند؛ این توضیحات تعیین‌کننده وضعیت شما نیستند، بلکه نقطه شروعی برای شناسایی موضوع‌اند.

حرف کد اهمیت دارد: G-87 و V-87، همانند N-82 و G-82، به موضوعات متفاوتی مربوط‌اند. حرف ترکی Ç در جست‌وجوهای انگلیسی اغلب به‌صورت C نوشته می‌شود. کد مرتبط با جرمی ادعایی، مجرم بودن شخص را ثابت نمی‌کند؛ سابقه مربوط به تشریفات نیز الزاماً ممنوعیت ورود ایجاد نمی‌کند.

توضیحات، علاوه بر معانی نقل‌شده، پرسش‌های عملی لازم برای بررسی پرونده را مشخص می‌کنند. این نکات بررسی، راهنمایی توضیحی‌اند؛ نه تعریف رسمی تکمیلی و نه فهرست مدارک لازم برای تمام پرونده‌ها.

کدهای Ç: نقض مدت اقامت قانونی

کد Ç-101 (نقض مقررات روادید، اقامت یا اجازه کار)

Ç-101 معمولاً محدودیت سه‌ماهه ورود مرتبط با نقض مقررات مدت مجاز حضور توصیف می‌شود. نقطه شروع مفید، جدول زمانی ورود، آخرین روز حضور قانونی و خروج است، نه برآوردی صرفاً مبتنی بر مهرهای گذرنامه. پیش از تصمیم‌گیری درباره صحیح بودن محاسبه محدودیت، این جدول زمانی را با ابلاغ و سوابق پرداخت تطبیق دهید.

کد Ç-102 (نقض مقررات روادید، اقامت یا اجازه کار)

Ç-102 معمولاً با محدودیت شش‌ماهه پس از تخلف مربوط به مدت حضور مرتبط دانسته می‌شود. ممنوعیت شش‌ماهه نباید با تشخیص اینکه شخص شش ماه بیش از حد مجاز مانده اشتباه گرفته شود. بررسی باید مشخص کند کدام مجوز منقضی شده و آیا تاریخ‌های ثبت‌شده و شرایط خروج، تصمیم را پشتیبانی می‌کنند.

کد Ç-103 (نقض مقررات روادید، اقامت یا اجازه کار)

Ç-103 در تحلیل‌ها عموماً محدودیت یک‌ساله ورود مرتبط با تخلف در مدت حضور توصیف می‌شود. برای کسی که قصد بازگشت به دلایل خانوادگی یا تجاری دارد، تاریخ‌های مهم همان تاریخ‌های تصمیم واقعی‌اند، نه سالگردی که از حافظه محاسبه شده است. پیش از ترتیب دادن سفر دیگر، هر مجوز قبلی و اسناد خروج را با هم بررسی کنید.

کد Ç-104 (نقض مقررات روادید، اقامت یا اجازه کار)

Ç-104 معمولاً محدودیت دوساله ورود ناشی از نقض مقررات مدت مجاز حضور توصیف می‌شود. اگر شخص روادید یا مجوزهای متوالی داشته، بررسی مفید هر دوره مجاز را از دوره‌ای که غیرقانونی تلقی شده جدا می‌کند. این کار می‌تواند مشخص کند اختلاف به تاریخ‌های مبنایی، خود ارزیابی یا محدودیت دیگری در همان پرونده مربوط است.

کد Ç-105 (نقض مقررات روادید، اقامت یا اجازه کار)

Ç-105 معمولاً با محدودیت پنج‌ساله پس از تخلف مربوط به مدت حضور مرتبط دانسته می‌شود. چون ممکن است بر برنامه‌های بلندمدت خانوادگی و تجاری اثر بگذارد، تصمیم اصلی شایسته بررسی دقیق‌تر از صرف عنوان کد است. پیش از ارزیابی درخواست بازنگری، دلایل اعلام‌شده، سابقه مجوز مربوط و هر سابقه فعال دیگر را مشخص کنید.

کد Ç-167 (نقض مقررات مدت مجاز حضور)

Ç-167 به‌عنوان محدودیت یک‌ماهه پس از نقض مقررات مدت مجاز حضور گزارش شده است. کوتاه‌تر بودن مدت گزارش‌شده به معنای حل همه مسائل مهاجرتی دیگر نیست. پیش از مختومه دانستن موضوع، سابقه خروج، رسید پرداخت و تاریخ پایان اعلام‌شده را تطبیق دهید و بررسی کنید آیا ابلاغ مانع دیگری را مشخص می‌کند.

مدت‌های Ç-101 تا Ç-105 در تفسیرهای حقوقی منتشرشده نقل شده‌اند؛ Ç-167 نیز در فهرست‌های گسترده‌تر کدها آمده است. این مدت‌ها فرمول محاسبه ممنوعیت بر اساس طول اضافه‌اقامت نیستند. خروج داوطلبانه، احراز تخلف و پرداخت می‌توانند بر نتیجه اثر بگذارند. تاریخ‌های درج‌شده در تصمیم را تأیید کنید؛ رابطه مدت و جریمه در راهنمای تخلف اقامت، جریمه و ممنوعیت ورود نیز توضیح داده شده است.

کدهای Ç: سوابق ورود، کار و اجرا

کد Ç-113 (ورود یا خروج غیرمجاز)

Ç-113 به ورود غیرمجاز به ترکیه یا خروج غیرمجاز از آن مربوط است. نخستین پرسش این است که سابقه به کدام عبور مرزی یا واقعه اشاره دارد، به‌ویژه اگر شخص با گذرنامه‌های مختلف سفر کرده باشد. پیش از تعیین اینکه موضوع اشتباه در واقعیت است یا ارزیابی حقوقی مورد اختلاف، سوابق مرزی، گزارش واقعه و شرح شخص باید با هم مقایسه شوند.

کد Ç-114 (رسیدگی قضایی)

Ç-114 به شخص مشمول رسیدگی قضایی مربوط است و به‌خودی‌خود محکومیت را ثابت نمی‌کند. بررسی مفید، پرونده کیفری، مرحله فعلی و هر تصمیم خاتمه‌دهنده یا تغییردهنده رسیدگی را شناسایی می‌کند. سپس ارزیابی مهاجرتی باید در کنار آن نتیجه بررسی شود، نه اینکه اتهام قدیمی شرح کامل پرونده تلقی شود.

کد Ç-115 (آزادی از زندان)

Ç-115 آزادی از زندان را در زمینه مهاجرت ثبت می‌کند. آزادی از حبس و اجازه ماندن در ترکیه یا بازگشت به آن پرسش‌های متفاوتی‌اند. سند آزادی و هر ابلاغ مهاجرتی صادرشده در همان زمان را دریافت کنید تا پیامدهای هر تصمیم جداگانه ارزیابی شود.

کد Ç-116 (ظن به تأمین معاش از راه‌های غیرقانونی)

تحلیل‌های منتشرشده Ç-116 را با ارزیابی تأمین معاش شخص از راه‌های غیرقانونی مرتبط می‌دانند. این توصیف مشخص نمی‌کند چه فعالیتی ادعا شده یا چه ادله‌ای پشتوانه آن است. بررسی متمرکز باید واقعه مورد استناد را شناسایی کند و بسنجد آیا سوابق اشتغال، درآمد یا سایر مدارک مرتبط با مبنای واقعی ارزیابی تعارض دارند.

کد Ç-117 (کار بدون مجوز)

Ç-117 به کاری مربوط است که بدون مجوز لازم انجام شده است. بررسی مربوط باید فعالیت، کارفرما و تاریخ‌ها را مشخص و سپس آن‌ها را با هر اجازه کار یا معافیت ادعاشده تطبیق دهد. این امر به‌ویژه وقتی مهم است که اختلاف درباره کار محسوب شدن فعالیت یا پوشش دوره موردنظر توسط مجوز باشد.

کد Ç-118 (بیماری واگیردار و بهداشت عمومی)

Ç-118 با نگرانی‌های بیماری واگیردار و بهداشت عمومی مرتبط دانسته می‌شود. اطلاعات پزشکی مبنای سابقه باید از تصمیم اداری مبتنی بر آن جدا شود. اگر سلامت شخص تغییر کرده یا تشخیص مورد اختلاف است، ادله پزشکی فعلی می‌تواند در چارچوب درخواست بازبینی سابقه ارزیابی شود.

کد Ç-119 (جریمه پرداخت‌نشده کار بدون مجوز)

Ç-119 به جریمه پرداخت‌نشده مرتبط با کار بدون مجوز مربوط است. پرسش عملی این است که آیا سابقه مالی، شخص، جریمه تعیین‌شده و مبلغ باقی‌مانده را دقیق مشخص می‌کند. اگر پرداخت قبلاً انجام شده، رسید باید با همان بدهی مشخص تطبیق داده شود و نباید فرض کرد همه اقدامات مرتبط با کار را پوشش می‌دهد.

کد Ç-120 (جریمه پرداخت‌نشده روادید یا اقامت)

Ç-120 به جریمه‌های پرداخت‌نشده ناشی از تخلفات روادید یا اقامت مربوط است. شخص ممکن است پرداخت هنگام خروج را به یاد داشته باشد، در حالی که پرونده هنوز مبلغ تعیین‌شده دیگری یا بدهی باقی‌مانده را نشان می‌دهد. رسید، شماره مرجع و تاریخ‌ها را با هم بررسی کنید تا معلوم شود اختلاف درباره پرداخت، منظور کردن پرداخت یا مبلغ اولیه است.

کد Ç-135 (جریمه مهاجرتی پرداخت‌نشده)

Ç-135 با جریمه‌های اداری پرداخت‌نشده طبق مقررات مهاجرت مرتبط دانسته می‌شود. کد رفتار ادعایی یا محاسبه مبلغ را توضیح نمی‌دهد. خود سند تعیین جریمه را دریافت کنید تا اعتراض احتمالی به جریمه با درخواست به‌روزرسانی سابقه پرداخت اشتباه گرفته نشود.

کد Ç-136 (هزینه‌های سفر اخراج پرداخت‌نشده)

Ç-136 به هزینه‌های سفر پرداخت‌نشده مرتبط با اخراج مربوط است. این هزینه‌ها باید از جریمه حضور بیش از مدت مجاز جدا شوند، حتی اگر هر دو در همان خروج ایجاد شده باشند. پیش از بررسی اثر مسئله مالی بر بازگشت پیشنهادی، صورت‌حساب ریز درخواست کنید و آن را با هر پرداخت تطبیق دهید.

کد Ç-137 (عدم خروج پس از دعوت به ترک کشور)

Ç-137 به عدم خروج پس از دعوت به ترک ترکیه مربوط است. بررسی باید از سند تعیین‌کننده مهلت خروج و مدرک زمان ابلاغ آن آغاز شود. سپس سوابق خروج واقعی و هر توضیح تأخیر کمک می‌کند مسائل واقعی که درخواست باید به آن‌ها بپردازد شناسایی شوند.

کد Ç-138 (مسافر غیرقابل پذیرش)

Ç-138 به مسافر غیرقابل پذیرش مربوط است که اغلب در سوابق سفر با مخفف INAD شناخته می‌شود. مسئله فوری مسافر، دلیل رد ورود و وجود یا نبود محدودیت قبلی دیگری در پرونده است. پیش از برنامه‌ریزی سفر دیگر، ابلاغ رد، اسناد سفر و هر مجوز قبلی باید با هم بررسی شوند.

کد Ç-141 (امنیت بین‌المللی و تأیید ورود)

Ç-141 با ارزیابی‌های امنیت بین‌المللی و تأیید قبلی ورود مرتبط دانسته می‌شود. اشاره کلی به امنیت روشن نمی‌کند چه اطلاعات یا رویدادی به شخص نسبت داده شده است. بررسی باید پیش از ارزیابی مسیر اداری یا قضایی موجود، مرجع مسئول و دامنه الزام تأیید را مشخص کند.

کد Ç-149 (ارزیابی امنیت عمومی)

Ç-149 به محدودیت ورود مبتنی بر ارزیابی امنیت عمومی مربوط است. بررسی مفید می‌پرسد تصمیم واقعاً به کدام رویداد، سابقه سفر یا اطلاعات دیگر متکی است، نه اینکه اتهام از کد استنباط شود. شرح شخص و مدارک پشتیبان باید به همان دلایل مشخص، از جمله اشتباه هویتی یا ترتیب زمانی نادرست، پاسخ دهند.

کد Ç-150 (اسناد سفر جعلی یا استفاده نادرست از آن‌ها)

Ç-150 به اسناد سفر ادعاشده به‌عنوان جعلی یا استفاده از اسناد شخص دیگر مربوط است. بررسی باید اصالت سند را از پرسش جداگانه چگونگی استفاده از آن تفکیک کند. سابقه گذرنامه، مکاتبات مرجع صادرکننده و هر یافته پرونده کیفری می‌توانند به روشن شدن اتهام دقیق کمک کنند، بدون فرض اینکه هر مغایرت جعل عمدی است.

کد Ç-151 (اتهامات قاچاق مهاجر یا قاچاق انسان)

Ç-151 با اتهامات قاچاق مهاجر یا قاچاق انسان مرتبط دانسته می‌شود که جرایم متمایزی‌اند. بررسی حقوقی باید رفتار ادعایی و نقش شخص را مشخص کند و دو توصیف را قابل جایگزینی نداند. هر رسیدگی کیفری و اقدام مهاجرتی باید مقایسه شود تا ادله مورد استناد در هرکدام شناسایی شود.

کد Ç-152 (محدودیت احتیاطی ورود)

Ç-152 محدودیت احتیاطی ورود توصیف می‌شود. واژه احتیاطی رویداد موجب اقدام، مدت آن یا فعال بودن فعلی آن را توضیح نمی‌دهد. پیش از تعیین اینکه اولویت روشن‌سازی، اصلاح اطلاعات یا اعتراض به محدودیت است، تصمیم و مبنای اعلام‌شده آن را دریافت کنید.

کد Ç-166 (توجیه ناکافی سفر یا تمکن مالی ناکافی)

Ç-166 به توجیه ناکافی ورود یا تمکن مالی ناکافی مربوط است. برای بررسی، سفر پیشنهادی باید با شرح منسجم هدف، مدت و تأمین هزینه توضیح داده شود. ترتیبات سفر، دعوت‌نامه‌ها یا سوابق مالی ممکن است به پاسخ به نگرانی مشخص کمک کنند، اما نباید حق خودکار پذیرش ورود معرفی شوند.

کد Ç-179 (اتهامات قاچاق عضو یا بافت)

Ç-179 با اتهام یا سابقه قاچاق عضو یا بافت مرتبط دانسته می‌شود. این توصیف جدی است، بنابراین بررسی باید رفتار ادعایی و ارتباط شخص با آن را شناسایی کند و به عنوان اکتفا نکند. سوابق مرتبط پرونده کیفری و پزشکی باید از مسیر محرمانه مناسب و با توجه به هر تصمیم مهاجرتی جداگانه بررسی شوند.

ادعای ثبت‌شده و موجه بودن حقوقی محدودیت، دو موضوع جداگانه‌اند.

کدهای G: ارزیابی‌های امنیتی و اتهامات کیفری

کد G-26 (ادعای مشارکت در سازمان غیرقانونی)

G-26 به ادعای مشارکت در سازمان‌های غیرقانونی مربوط است. پرسش اصلی بررسی این است که چه رفتاری به شخص نسبت داده شده و آیا اطلاعات هویت او را دقیق مشخص می‌کند. پاسخ باید به آن ارتباط ادعایی و وضعیت فعلی هر رسیدگی مرتبط بپردازد و صرفاً بر انکار کلی تکیه نکند.

کد G-34 (اطلاعات مرتبط با جعل)

G-34 به اطلاعات مرتبط با جعل مربوط است. پرونده باید سند یا معامله موردنظر را مشخص کند و اتهام را از یافته حاصل در رسیدگی کیفری جدا سازد. اگر اصالت یا هویت محل اختلاف است، اصل‌های مربوط و سوابق صدور باید پیش از انتخاب جهات درخواست ارزیابی شوند.

کد G-42 (اتهامات جرایم مواد مخدر)

G-42 به اتهامات جرایم مواد مخدر مربوط است. بررسی باید مشخص کند اطلاعات از تحقیقات، تعقیب قضایی یا پرونده خاتمه‌یافته آمده و چه نقشی به شخص نسبت داده شده است. تاریخ و نتیجه آن رسیدگی‌ها برای درک اینکه سابقه مهاجرتی وضعیت فعلی را منعکس می‌کند اهمیت دارد.

کد G-43 (اتهامات جرایم قاچاق)

G-43 به اتهامات جرایم قاچاق مربوط است. بررسی عملی باید محموله، سفر یا معامله مورد استناد را مشخص کند، به‌ویژه اگر نقش تجاری به مشارکت شخصی تعبیر شده باشد. سپس می‌توان سوابق گمرکی و پرونده کیفری را با دلایل اعلام‌شده برای اقدام مهاجرتی مقایسه کرد.

کد G-48 (ادعای تسهیل فحشا)

G-48 به ادعای تسهیل فحشا یا فراهم کردن محل برای آن مربوط است. بررسی باید رفتار مشخص ادعایی را از صرف ارتباط شخص با نشانی، کسب‌وکار یا فرد دیگر جدا کند. گزارش واقعه و هر یافته بعدی قضایی، مبنای مفیدتری برای ارزیابی از توضیح کوتاه کد فراهم می‌کنند.

کد G-58 (اطلاعات مرتبط با قتل)

G-58 به اطلاعات مرتبط با قتل مربوط است. چون عنوان جدی است، احراز هویت شخص مربوط و وضعیت رسیدگی مبنایی اهمیت ویژه دارد. پرونده باید روشن کند اطلاعات هنوز اتهام است یا منعکس‌کننده حکم، و چگونه این اطلاعات پشتوانه اقدام مهاجرتی جداگانه است.

کد G-64 (اتهام تهدید)

G-64 به اتهام تهدید مربوط است. بررسی مفید، شکایت یا واقعه، تاریخ و هر تصمیم بعدی را شناسایی می‌کند و گزارش اولیه را کل پرونده تلقی نمی‌کند. اگر واقعیت‌های پیرامونی محل اختلاف‌اند، پاسخ باید آن‌ها را با سوابق مرتبط توضیح دهد و به دلایل اعلام‌شده مرجع مهاجرت بپردازد.

کد G-65 (اتهام سرقت)

G-65 به اتهام سرقت مربوط است. ارزیابی باید از واقعه و نتیجه پرونده کیفری آغاز شود، از جمله اینکه آیا شخص شناسایی‌شده در آن پرونده همان فرد متأثر از محدودیت است. این به تفکیک اختلاف درباره اتهام از مشکل اطلاعات قدیمی یا عدم تطابق هویت کمک می‌کند.

کد G-66 (اتهام سرقت به عنف)

G-66 به اتهام سرقت به عنف مربوط است. بررسی باید تفاوت میان جرم توصیف‌شده در سابقه مهاجرتی و رفتاری را که مراجع کیفری واقعاً بررسی کرده‌اند حفظ کند. حکم یا تصمیم آیینی مربوط باید پیش از ارزیابی اثرش بر ارزیابی مهاجرتی به‌طور کامل خوانده شود.

کد G-67 (اتهام کلاهبرداری)

G-67 به اتهام کلاهبرداری مربوط است. در اختلاف تجاری، شناسایی اتهام دقیق، معامله و نقش منتسب به شخص مفید است، نه فرض اینکه عدم پرداخت علت سابقه است. قراردادها، مکاتبات و اسناد پرونده کیفری می‌توانند کمک کنند مشخص شود کدام واقعیت‌ها محل اختلاف‌اند و کدام قبلاً تعیین شده‌اند.

کد G-78 (بیماری واگیردار یا بهداشت عمومی)

G-78 به اطلاعات بیماری واگیردار یا بهداشت عمومی مربوط است. بررسی عملی باید مدارک پزشکی مورد استناد و تاریخ ارزیابی اداری حاصل را شناسایی کند. اگر وضعیت یا تشخیص تغییر کرده، ادله پزشکی به‌روز ممکن است مرتبط باشد، اما اهمیت حقوقی آن باید در کنار تصمیم واقعی بررسی شود.

کد G-82 (ارزیابی امنیت ملی)

G-82 به ارزیابی امنیت ملی مربوط است. عنوان به‌تنهایی فعالیت ادعایی را مشخص یا محکومیت کیفری را اثبات نمی‌کند. بررسی حقوقی باید دلایل قابل دریافت از پرونده، پاسخ شخص به آن دلایل و اقدام مشخص مؤثر بر ورود یا اقامت را بررسی کند.

کد G-87 (ارزیابی امنیت عمومی)

G-87 به ارزیابی امنیت عمومی مربوط است، نه احراز مجرمیت کیفری. اهمیت عملی آن باید از طریق تصمیم مشخص ورود، اقامت یا اخراج مرتبط با سابقه بررسی شود. بررسی باید بر اطلاعات منتسب به شخص و دقیق و به‌روز بودن آن متمرکز شود، بدون فرض اینکه همه پرونده‌های G-87 مسئله یکسانی دارند.

کد G-89 (ارزیابی جنگجوی تروریست خارجی)

G-89 به ارزیابی‌ای مربوط است که شخص را جنگجوی تروریست خارجی معرفی می‌کند. بررسی باید اطلاعات استفاده‌شده برای این شناسایی و صحیح بودن ثبت مشخصات شخصی و رویدادهای مرتبط را مشخص کند. چون اتهام مشخص و جدی است، هر پاسخ باید به مبنای واقعی آن بپردازد و صرفاً از کد راهکار استنباط نکند.

توضیح امنیت عمومی درباره G-87 و توضیح اقدامات قضایی درباره Ç-114، در آرای درخواست فردی دادگاه قانون اساسی نیز به‌عنوان اظهارات خود اداره آمده است. نه عنوان کد و نه جرم ادعایی، مدت ممنوعیتی قابل اعمال به همه وضعیت‌ها به دست نمی‌دهد.

کدهای V: سوابق اقامت، حمایت و تشریفات

کد V-68 (تأیید وزارت برای اقامت)

V-68 در مواردی گزارش شده که اجازه اقامت به تأیید وزارت نیاز دارد. برای متقاضی، پرسش نخست این است که تأیید در انتظار است، رد شده یا قبلاً صادر شده اما در پرونده منعکس نشده است. پیش از تلقی سابقه به‌عنوان رد نهایی، مکاتبات درخواست و هر تصمیم تأیید را بررسی کنید.

کد V-69 (لغو اجازه اقامت)

V-69 لغو اجازه اقامت را ثبت می‌کند. بررسی مربوط به تصمیم لغو و دلایل آن می‌پردازد، نه صرفاً اینکه شخص هنوز کارت فیزیکی مجوز را در اختیار دارد. تاریخ ابلاغ را مشخص کنید و بررسی کنید آیا پرونده تصمیم جداگانه‌ای درباره خروج، اخراج یا پذیرش ورود آینده نیز دارد.

کد V-70 (ظن به ازدواج صوری)

V-70 به ظن ازدواج صوری مربوط است. بررسی حقوقی باید دلیل تردید در ازدواج را شناسایی کند و ادله مربوط به رابطه واقعی را بسنجد. ثبت ازدواج و ارزیابی رابطه باید جداگانه بررسی شوند و پاسخ متوجه دلایل مشخص ارائه‌شده در پرونده باشد.

کد V-71 (محل حضور یا نشانی تأییدنشده)

V-71 با تشخیص احراز نشدن محل حضور یا نشانی اعلام‌شده شخص مرتبط دانسته می‌شود. مدرک مفید، سابقه تاریخ‌دار نشانی است که نشان دهد شخص کجا زندگی کرده و هر تغییر چه زمانی اعلام شده است. آن را با سابقه بررسی نشانی تطبیق دهید تا معلوم شود اختلاف به اعلام، خود بازدید یا دقت نشانی ثبت‌شده مربوط است.

کد V-74 (اعلام خروج)

V-74 در مواردی گزارش شده که خروج باید به مقامات مربوط اعلام شود. الزام اعلام نباید خودبه‌خود منع سفر یا اجازه خروج تعبیر شود. دستور موردی باید بررسی شود تا مشخص گردد کدام مرجع باید مطلع شود و آیا الزام مجوز جداگانه‌ای اعمال می‌شود.

کد V-77 (وضعیت مورد اختلاف ترک‌های آخیسکا)

V-77 به اختلاف درباره وضعیت ادعاشده ترک آخیسکا مربوط است. بررسی باید وضعیت مورد استناد در درخواست و سوابق هویتی یا خانوادگی ارائه‌شده برای پشتیبانی آن را مشخص کند. این کار امکان تفکیک سوءبرداشت احتمالی درباره ادله از اختلاف ماهوی درباره درخواست را فراهم می‌کند.

کد V-84 (ورود مشروط و درخواست مجوز اقامت)

V-84 به پذیرش ورود مشروط به درخواست بعدی اقامت مربوط است. اولویت عملی، خواندن شرط و مهلت در سند واقعی پذیرش ورود است، نه اتکا به توضیح کلی ورود مشروط. سپس رسیدهای درخواست و مکاتبات تاریخ‌دار باید بررسی شوند تا مشخص شود اقدام لازم انجام و ثبت شده است یا خیر.

کد V-87 (بازگشت داوطلبانه تحت حمایت موقت)

V-87 بازگشت داوطلبانه را در زمینه حمایت موقت ثبت می‌کند. بررسی باید اسناد بازگشت را با شرح شخص از خروج و سابقه فعلی حمایت تطبیق دهد. هر کس قصد بازگشت دارد باید وضعیت فعلی خود را ارزیابی کند و فرض نکند سند هویتی قبلی همچنان کافی است.

کد V-88 (بی‌اعتبار شدن اجازه کار)

V-88 بی‌اعتبار شدن اجازه کار را ثبت می‌کند. پرسش‌های مهم این است که کدام مجوز متأثر شده، چه زمانی اعتبارش پایان یافته و چه دلیلی اعلام شده است. پیش از نتیجه‌گیری درباره ادامه کار یا حضور قانونی، تصمیم اجازه کار باید در کنار سایر اسناد مهاجرتی شخص بررسی شود.

کد V-89 (فرایندهای پذیرش مجدد)

V-89 به فرایندهای پذیرش مجدد مربوط است. سابقه باید به اسناد واقعی انتقال یا پذیرش مجدد مرتبط شود تا کشورها، تاریخ‌ها و مشخصات هویتی روشن باشند. این به‌ویژه زمانی مفید است که سابقه سفر شخص و شرح اداری بازگشت او با هم تطابق ندارند.

کد V-91 (اجازه خروج تحت حمایت موقت)

V-91 با الزام اجازه خروج تحت حمایت موقت مرتبط دانسته می‌شود. بررسی باید مشخص کند آیا سفر معینی مجاز شده و چه شرایطی همراه مجوز بوده است. اجازه و سوابق سفر را کنار هم نگه دارید، به‌ویژه اگر مقصد موردنظر یا تاریخ‌های سفر پس از درخواست تغییر کرده‌اند.

کد V-92 (ثبت تکراری حمایت موقت)

V-92 به ثبت تکراری حمایت موقت مربوط است. پیش از اتکا به یک سابقه برای درخواست، مشخصات هویتی یا شماره‌های ثبت متفاوت باید تطبیق داده شوند. بررسی مفید زمان ایجاد هر ثبت را دنبال می‌کند و از مرجع صالح روشن‌سازی سابقه فعلی را می‌خواهد، نه اینکه جدیدترین سند را خودبه‌خود ملاک بداند.

کد V-137 (دعوت به ترک ترکیه)

V-137 دعوت به ترک ترکیه را ثبت می‌کند. ابلاغ موردی مهم است، زیرا مشخص می‌کند از شخص چه خواسته شده و چه مهلتی داده شده است. مدرک ابلاغ و هر خروج بعدی را نگه دارید تا رعایت تعهد بدون اشتباه گرفتن دعوت با محدودیت ورود جداگانه ارزیابی شود.

کد V-144 (معنای نیازمند بررسی پرونده)

توصیف‌های منتشرشده V-144 ناسازگارند، بنابراین نمی‌توان اینجا مسئولانه معنای قطعی واحدی ارائه کرد. تصمیم مبنایی آزادی یا مهاجرت باید اقدام واقعی و هر تعهد مستمر را مشخص کند. به‌ویژه نباید بدون بررسی وضعیت مهاجرتی مستقل شخص، آزادی از بازداشت را دلیل استحقاق اقامت فرض کرد.

کد V-145 (بازگشت داوطلبانه در پرونده‌های حمایت بین‌المللی)

V-145 در ارتباط با بازگشت داوطلبانه در زمینه حمایت بین‌المللی گزارش شده است. سابقه خروج باید همراه تصمیم مربوط به پرونده حمایت بررسی شود. این مانع از آن می‌شود که مدرک سفر توضیح کامل وضعیت فعلی شخص یا الزامات درخواست بعدی تلقی شود.

کد V-146 (درج قید در گذرنامه ترکیه)

V-146 به قیدی مؤثر بر گذرنامه ترکیه مربوط است. صرف حضور در فهرست کدها نباید موجب تعبیر آن به ممنوعیت ورود عادی اتباع خارجی شود. بررسی باید تصمیم گذرنامه، مرجع صادرکننده و معامله مشخص یا محدودیت سفر مربوط را شناسایی کند.

کد V-147 (همسر دارنده گذرنامه دارای قید)

V-147 به همسر شخصی مربوط است که گذرنامه ترکیه او دارای قید است. بررسی باید اقدام واقعاً مؤثر بر همسر را مشخص کند و فرض نکند هر دو فرد محدودیت یکسان دارند. تصمیم‌های گذرنامه و سوابق هویتی مرتبط باید برای روشن کردن ارتباط پرونده‌ها مقایسه شوند.

کد V-148 (سابقه مرکز اسکان موقت)

V-148 اقامت در مرکز اسکان موقت را ثبت می‌کند. اگر شخص پس از آن جابه‌جا شده، پرسش عملی این است که آیا سابقه اداری تغییر را دقیق منعکس می‌کند. مدارک مرکز، اطلاعات خروج و نشانی فعلی می‌توانند به احراز ترتیب زمانی کمک کنند، بدون اینکه وضعیت اسکان تصمیم ممنوعیت ورود تلقی شود.

کد V-153 (دستور موقت دادگاه قانون اساسی)

V-153 در ارتباط با دستور موقت دادگاه قانون اساسی درباره اخراج به کشور ثالث گزارش شده است. سند لازم‌الاجرای دادگاه از توضیح کوتاه کد مهم‌تر است، زیرا دامنه واقعی اقدام را مشخص می‌کند. پیش از فرض اینکه همه مقصدها یا همه مسائل مهاجرتی را پوشش می‌دهد، تصمیم و تحولات بعدی رسیدگی را بررسی کنید.

کد V-154 (اعتراض قضایی به اخراج)

V-154 اعتراض قضایی به تصمیم اخراج را ثبت می‌کند. نشان‌دهنده تحول در رسیدگی است و نباید مدرک موفقیت پرونده تلقی شود. شماره پرونده، تصمیم مورد اعتراض و دستورهای فعلی دادگاه باید بررسی شوند تا معلوم شود چه چیزی ثبت شده و اکنون چه حمایتی اعمال می‌شود.

کد V-155 (دستور موقت دادگاه اروپایی حقوق بشر)

V-155 در ارتباط با دستور موقت دادگاه اروپایی حقوق بشر گزارش شده است. مکاتبه دادگاه باید از نظر دامنه دقیق و هر شرط یا دستور بعدی خوانده شود. دستور موقت نباید با حکم نهایی اشتباه گرفته شود یا فرض شود وضعیت اقامت شخص را تعیین تکلیف می‌کند.

کد V-156 (سابقه مسئولیت پرداخت حق‌الوکاله)

V-156 در تحلیل‌ها سابقه مسئولیت پرداخت حق‌الوکاله توصیف می‌شود. این عنوان به‌تنهایی طلبکار، مبنای حقوقی یا مبلغ را مشخص نمی‌کند و نباید مدرک پرداخت‌نشدن حق‌الوکاله قرارداد خصوصی تلقی شود. پیش از تصمیم درباره اصلاح یا پاسخ مناسب، سند تعیین بدهی یا تصمیم مبنایی را دریافت و با هر سند پرداخت مقایسه کنید.

کد V-157 (رد اجازه اقامت)

V-157 رد درخواست اجازه اقامت را ثبت می‌کند. بررسی باید بر نوع درخواست، دلایل اعلام‌شده رد و تاریخ ابلاغ متمرکز باشد. اگر متقاضی معتقد است اسناد نادیده گرفته شده یا واقعیت‌ها بد فهمیده شده‌اند، این نکات باید به دلایل تصمیم واقعی رد مرتبط شوند، نه اینکه از طریق درخواست جدید کلی پیگیری شوند.

کد V-158 (لغو کارت شناسایی نمایندگی خارجی)

V-158 به لغو کارت شناسایی صادرشده برای کارکنان نمایندگی خارجی یا عضو خانواده مربوط است. بررسی باید تاریخ و مبنای لغو و وضعیت شخص پس از تغییر را مشخص کند. پیش از هر فرض درباره ادامه حضور، مکاتبات نمایندگی و هر سند مهاجرتی جداگانه باید با هم بررسی شوند.

کد V-159 (عبور به کشور ثالث)

V-159 به عبور به کشور ثالث مربوط است. بررسی عملی باید مقصد موردنظر، ترتیبات سفر و هر شرط ثبت‌شده برای حضور در ترکیه را مشخص کند. اگر ادامه سفر تغییر کرده یا امکان‌پذیر نیست، پیامدها باید از اسناد واقعی ارزیابی شوند، نه از عنوان عبور استنباط گردند.

این‌ها توضیحات نقل‌شده‌اند، نه یافته‌هایی درباره شخص معین. درباره V-84، مدت درج‌شده در سند واقعی ورود را رعایت کنید. توضیحات متفاوت درباره V-144 را نباید حق اقامت تأییدشده تلقی کرد.

کدهای N: مجوز قبلی، جریمه‌ها و هزینه‌ها

کد N-67 (تأیید ورود مرتبط با کلاهبرداری)

N-67 به الزامات تأیید قبلی مرتبط با کلاهبرداری مربوط است. اتهام مبنایی کلاهبرداری و شرط اداری ورود باید به‌عنوان اجزای جداگانه پرونده شناسایی شوند. بررسی مفید، وضعیت رسیدگی مرتبط و الزامات مرجع صالح را پیش از تصمیم درباره امکان صدور مجوز ورود در نظر می‌گیرد.

کد N-82 (اجازه قبلی برای ورود)

N-82 نشان می‌دهد ورود تابع اجازه قبلی است؛ هم‌معنای ممنوعیت دائمی ورود نیست. مسئله عملی این است که آیا تأیید لازم برای سفر پیشنهادی وجود دارد و چه چیزی را پوشش می‌دهد. پیش از کافی دانستن روادید یا رزرو سفر به‌عنوان تأیید ورود، هر تأیید، رد یا درخواست در حال رسیدگی باید بررسی شود.

کد N-95 (جریمه نقض ممنوعیت ورود)

N-95 به جریمه مرتبط با نقض ممنوعیت ورود مربوط است. گام نخست تطبیق تاریخ ورود با ممنوعیتی است که مرجع می‌گوید در آن زمان برقرار بوده است. سپس سند تعیین جریمه و هر سابقه پرداخت باید جدا از پرسش استمرار محدودیت بررسی شوند.

کد N-96 (جریمه عدم خروج در موعد مقرر)

N-96 به جریمه عدم خروج در مهلت داده‌شده مربوط است. اسناد مرتبط باید مهلت خروج، نحوه ابلاغ آن و زمان خروج واقعی شخص را مشخص کنند. این به تفکیک ترتیب زمانی مورد اختلاف از تعهد مالی تعیین‌شده‌ای کمک می‌کند که پرداختش درست ثبت نشده است.

کد N-97 (جریمه اعلام نشانی)

N-97 به جریمه مرتبط با تعهدات اعلام نشانی مربوط است. سابقه تاریخ‌دار ثبت‌ها، تغییرات نشانی و اعلام‌ها می‌تواند رویدادها را روشن کند. پیش از فرض اینکه مسئله صرفاً نشانی فعلی شخص است و نه ادعای عدم اعلام قبلی آن، این سابقه را با سند تعیین جریمه مقایسه کنید.

کد N-99 (تأیید ورود مرتبط با اینترپل)

N-99 به سابقه مرتبط با اینترپل و تأیید ورود مربوط است. بررسی باید هشدار بین‌المللی واقعی، کشور درخواست‌کننده و اقدام ترکیه مبتنی بر آن اطلاعات را شناسایی کند. چون اعلان‌ها هدف‌های متفاوتی دارند، نباید از کد برای استنباط محکومیت یا اقدام دقیق درخواست‌شده در سطح بین‌المللی استفاده کرد.

کد N-119 (جریمه کار بدون مجوز)

N-119 به جریمه کار بدون مجوز مربوط است. سند تعیین جریمه باید با دوره کار و شخصی که علیه او صادر شده تطبیق داده شود، به‌ویژه اگر سوابق کارفرما و کارگر هر دو مطرح باشند. هر اختلاف درباره کار ادعایی باید از درخواست اصلاح مانده بدهی پس از پرداخت متمایز شود.

کد N-120 (هزینه‌های پرداخت‌نشده حضور یا اجازه کار)

N-120 به هزینه‌ها یا جریمه‌های پرداخت‌نشده مرتبط با تخلفات حضور یا اجازه کار مربوط است. بررسی مفید مبالغ مختلف را جدا می‌کند و فرض نمی‌کند یک رسید کل پرونده را پوشش می‌دهد. مراجع اسناد تعیین مبلغ، تاریخ‌های پرداخت و مانده ثبت‌شده را مقایسه کنید تا معلوم شود کدام مسئله مالی هنوز نیازمند توجه است.

کد N-135 (جریمه ورود غیرمجاز یا تلاش برای آن)

N-135 به جریمه ورود غیرمجاز یا تلاش برای ورود مربوط است. واقعه مبنای تعیین جریمه باید شناسایی و با اسناد سفر و شرح شخص مقایسه شود. جریمه ناشی از آن واقعه باید از هر محدودیت ورود مستقل، از جمله سابقه مرتبط با کد Ç، جدا شود.

کد N-136 (هزینه‌های سفر اخراج پرداخت‌نشده)

N-136 به هزینه‌های سفر پرداخت‌نشده مرتبط با اخراج مربوط است. بررسی باید مشخص کند مرجع کدام سفر و مخارج را به شخص منتسب می‌کند. صورت‌حساب ریز و ادله پرداخت به تعیین اینکه مسئله مبلغ پرداخت‌نشده، هزینه مورد اختلاف یا سابقه اداری به‌روزرسانی‌نشده است کمک می‌کنند.

کد N-168 (جریمه فرار هنگام بازداشت یا اخراج)

N-168 به جریمه مرتبط با فرار هنگام بازداشت یا اخراج مربوط است. بررسی مربوط باید واقعه ادعایی، وضعیت شخص در آن زمان و تصمیم وضع جریمه را مشخص کند. اگر شخص وقوع رویداد ثبت‌شده به شکل توصیف‌شده را رد می‌کند، اسناد آزادی و ترتیب زمانی واقعه اهمیت ویژه دارند.

کد N-169 (جریمه نقض تعهدات مقرر وزارت)

N-169 به جریمه نقض تعهدات اداری مقرر وزارت مربوط است. پرونده باید تعهد مشخص و نحوه اعلام آن به شخص را معلوم کند. ادله رعایت تعهد، تغییر شرایط یا سابقه ابلاغ نادرست باید با همان الزام مشخص سنجیده شوند، نه با کد به‌صورت منفرد.

کد N-170 (جریمه‌های اداری طبق قانون تخلفات اداری یا سایر قوانین)

N-170 به جریمه‌های طبق قانون تخلفات اداری یا سایر قوانین مربوط است. سابقه مهاجرتی ممکن است خود به‌تنهایی ماده اعمال‌شده یا رفتار ادعایی را توضیح ندهد. سند مبنایی تعیین جریمه و سابقه پرداخت را دریافت کنید تا مشاوره به مسئولیت واقعی بپردازد و همه سوابق N-170 تخلف مهاجرتی یکسان تلقی نشوند.

کد N-171 (جریمه عدم انجام تعهدات)

N-171 به جریمه عدم انجام تعهدات مقرر مربوط است. این توصیف با سایر سوابق تعهدات اداری همپوشانی دارد و ازاین‌رو بررسی سند تعیین جریمه فردی اهمیت ویژه پیدا می‌کند. پیش از تعیین اینکه پاسخ به خود جریمه مربوط است یا دقت سابقه حاصل، دستور، تاریخ‌های مرتبط و عدم رعایت ادعایی را مشخص کنید.

کد N-172 (هزینه‌های سفر بازگشت داوطلبانه پرداخت‌نشده)

N-172 به هزینه‌های سفر پرداخت‌نشده مرتبط با بازگشت داوطلبانه مربوط است. این هزینه‌ها باید از هزینه‌های منتسب به اخراج اجباری یا سفری نامرتبط جدا شوند. ترتیبات بازگشت، سند تعیین مبلغ و هر رسید را بررسی کنید تا مبنای مبلغ ثبت‌شده علیه شخص روشن شود.

معنای مجوز قبلی برای N-82 در آرای دادگاه قانون اساسی مستند شده و ممنوعیت ورود نبودن تصمیم مجوز قبلی نیز در آرای شورای دولتی آمده است. ثبت بدهی و سابقه پرداخت را بررسی کنید؛ پرداخت، هر محدودیت جداگانه‌ای را خودبه‌خود برطرف نمی‌کند.

کدهای O: پرونده‌های حمایت بین‌المللی

کد O-100 (سابقه پرونده حمایت و محدودیت ورود)

O-100 در پرونده‌های حمایت بین‌المللی شامل انصراف، رد یا محل حضور تأییدنشده، همراه با محدودیت‌های ورود گزارش شده است. این شرایط پرسش‌های واقعی متفاوتی ایجاد می‌کنند، بنابراین تصمیم واقعی درباره پرونده حمایت باید دریافت شود. بررسی باید مشخص کند اختلاف به نتیجه درخواست، شرح محل حضور شخص یا اقدام جداگانه مؤثر بر پذیرش ورود مربوط است.

کد O-176 (تصمیم نامساعد حمایت بین‌المللی)

تحلیل‌های منتشرشده O-176 را با تصمیم نامساعد حمایت بین‌المللی و محدودیت سه‌ساله مرتبط می‌دانند. مدت گزارش‌شده باید با تصمیم فردی بررسی شود، نه اینکه پیامد خودکار هر درخواست حمایت ناموفق تلقی شود. نتیجه حمایت، ابلاغ آن و هر ابلاغ جداگانه ممنوعیت ورود را با هم بررسی کنید تا اقدامات نیازمند توجه شناسایی شوند.

کد O-177 (رد حمایت یا لغو وضعیت)

O-177 در تحلیل‌ها در ارتباط با تصمیم نامساعد حمایت یا وضعیت لغوشده و محدودیت پنج‌ساله توصیف می‌شود. دلیل مبنایی اهمیت دارد، به‌ویژه اگر شخص خاتمه صحیح پرونده حمایتی خود را قبول ندارد. بررسی حقوقی باید تصمیم وضعیت را از هر محدودیت ورود جدا کند و تاریخ‌ها و جهات هرکدام را تأیید کند.

مدت‌های نقل‌شده باید در تصمیم مربوط به همان شخص تأیید شوند. وضعیت حمایت، اخراج و ورود باید جداگانه ارزیابی شوند.

K، M و Y: سوابق تحت تعقیب بودن و اعلان‌های بین‌المللی

کدهای K (سوابق تحت تعقیب بودن مرتبط با قاچاق)

خانواده کدهای K با اشخاص تحت تعقیب در موضوعات قاچاق مرتبط دانسته می‌شود، اما حرف به‌تنهایی برای شناسایی سابقه کافی نیست. پیش از ارزیابی اثر آن، کد کامل و مرجع مبنایی تعقیب یا پرونده را دریافت کنید. بررسی باید مشخص کند اطلاعات به همان شخص مربوط است و آیا رسیدگی‌های مرتبط همچنان فعال‌اند.

کد M-67 (سابقه کلاهبرداری مرتبط با اینترپل)

M-67 به‌عنوان سابقه کلاهبرداری مرتبط با اینترپل گزارش شده است. بررسی باید اعلان بین‌المللی و تصمیم داخلی متکی به آن را مشخص کند و کد مهاجرتی را هشدار اصلی تلقی نکند. پیش از تصمیم درباره سابقه نیازمند رسیدگی، هویت شخص، مرجع درخواست‌کننده و وضعیت رسیدگی کلاهبرداری باید بررسی شوند.

کدهای Y (سوابق اعلان سبز اینترپل)

سوابق کد Y در تحلیل‌ها با اعلان‌های سبز اینترپل مرتبط دانسته می‌شوند. اینترپل اعلان سبز را هشدار امنیت عمومی درباره فعالیت‌های مجرمانه شخص توصیف می‌کند که کارکردی متفاوت از اعلان قرمز برای تعیین محل و بازداشت دارد. بنابراین اعلان واقعی و هر اقدام مهاجرتی ترکیه باید جداگانه بررسی شوند و نباید فرض کرد صرف رنگ، وضعیت شخص را تعیین می‌کند.

نکات بررسی عملی، اعلان بین‌المللی را از تصمیم مهاجرتی در ترکیه جدا می‌کنند؛ این نکات، وجود یا اعتبار هیچ‌یک از این سوابق را در واقعه معین ثابت نمی‌کنند.

کد محدودیت چگونه ممکن است بر ورود به ترکیه یا اقامت در آن اثر بگذارد؟

اثر عملی کد محدودیت ممکن است جلوگیری از ورود در مرز، مانع درخواست مجوز اقامت یا لزوم بررسی بیشتر باشد. سابقه محدودیت، ممنوعیت ورود، رد اجازه اقامت و تصمیم اخراج جای یکدیگر را نمی‌گیرند. حتی اگر از وقایع یکسان ناشی شده باشند، هر تدبیر باید جداگانه شناسایی شود.

قانون برای این تدابیر قواعد متفاوتی مقرر می‌کند. مدت ممنوعیت ورود اصولاً حداکثر 5 سال است؛ در صورت تهدید جدی نظم یا امنیت عمومی، این مدت ممکن است حداکثر 10 سال دیگر افزایش یابد (ماده 9/3 قانون شماره 6458). ویزا نیز حق بی‌قیدوشرط ورود به ترکیه ایجاد نمی‌کند؛ قانون مقرر کرده است که حتی اتباع خارجی معاف از ویزا ممکن است در موارد معین، مسافر غیرقابل‌پذیرش شناخته شده و از ورودشان جلوگیری شود.

ازدواج، مالکیت ملک یا منافع تجاری ممکن است در ارزیابی مرتبط باشند؛ اما هیچ‌یک محدودیت موجود را خودبه‌خود پاک نمی‌کنند. تدبیر مبنا باید همراه با دلیل ارائه‌شده برای ورود به ترکیه یا ماندن در آن بررسی شود.

آیا کد N-82 ممنوعیت ورود به ترکیه است؟

چه واقعیت‌هایی در پرونده کد محدودیت تعیین‌کننده‌اند؟

عامل تعیین‌کننده در پرونده کد محدودیت، حرف و عدد کد نیست، بلکه تصمیم مبنای سابقه و وضعیت کنونی آن تصمیم است. بررسی اولیه باید میان سابقه هویتی، تصمیم و پیامدهای آن ارتباط برقرار کند. تغییر گذرنامه، تفاوت در نگارش نام یا ناقص بودن سابقه سفر ممکن است این کار را دشوار کند. این جزئیات باید بدون فرض اینکه محدودیت ناشی از خطای اداری است، بررسی شوند.

دو سابقه با کد یکسان ممکن است به دلیل تفاوت تصمیم‌های مبنا، از راه‌های متفاوتی رسیدگی شوند. پیش از دریافت نظر حقوقی لازم نیست کد را تشخیص دهید. کافی است بگویید چه اتفاقی، در چه زمانی افتاده و در ترکیه هستید یا خارج از آن. دسترسی به برخی اطلاعات ممکن است به ماهیت سابقه و تشریفات قابل اعمال بستگی داشته باشد.

چگونه می‌توان کد محدودیت را استعلام کرد و از آن آگاه شد؟

کد محدودیت اغلب از تصمیم ابلاغ‌شده به شخص، اقدامی در مرز یا رد درخواست ویزا یا اقامت مشخص می‌شود. فهرست‌ها و ابزارهای اینترنتی با عنوان «استعلام کد محدودیت»، سابقه فعلی شخص را تأیید نمی‌کنند. محتوای سابقه باید از تصمیم رسمی یا مرجع صلاحیت‌دار معلوم شود.

• تصمیم ابلاغ‌شده: تصمیم اخراج باید طبق قانون، همراه با دلایل آن ابلاغ شود.
• اقدام در مرز: اقدام به مسافری که از ورود او جلوگیری شده ابلاغ می‌شود و راه‌های اعتراض در ابلاغ ذکر می‌شود.
• درخواست به اداره مهاجرت: می‌توان با درخواست کتبی به اداره مهاجرت استان یا اداره کل مهاجرت، درباره سابقه اطلاعات خواست.
• درخواست از طریق وکیل: درخواست به نمایندگی از شخصی که خارج از کشور است، از طریق وکیلی که وکالت‌نامه دارد نیز قابل ارائه است.

در سوابق امنیتی، دسترسی به برخی اطلاعات ممکن است به موجب قواعد محرمانگی محدود باشد. صرف‌نظر از راه آگاهی، باید تاریخ و نامه‌ای که سابقه با آن اعلام شده حفظ شود؛ مهلت طرح دعوا بر اساس این تاریخ محاسبه می‌شود.

آیا می‌توان سابقه محدودیت را اصلاح کرد یا به آن اعتراض کرد؟

بله، اگر سابقه محدودیت اشتباه باشد، می‌توان اصلاح آن را خواست؛ اگر اقدام مبنای سابقه غیرقانونی باشد، می‌توان به اداره درخواست داد یا دعوای ابطال اقامه کرد. راه مناسب به مبنای حقوقی تدبیر، مرجع مسئول و دلایل موجود بستگی دارد. درخواست اصلاح خطای مادی با اعتراض به ارزیابی امنیتی یکسان نیست.

اگر به درخواست ارائه‌شده به اداره ظرف 30 روز پاسخ داده نشود، درخواست ردشده تلقی می‌شود؛ پس از این تاریخ می‌توان در مهلت طرح دعوا به دادگاه اداری مراجعه کرد (ماده 10 قانون شماره 2577). اگر چند تصمیم وجود داشته باشد، نباید فرض کرد موفقیت علیه یکی، دیگر تصمیم‌ها را نیز از بین می‌برد. رد مجوز اقامت، ممنوعیت ورود یا تصمیم بازداشت اداری ممکن است پاسخ حقوقی جداگانه بخواهد. ارزیابی مسئولانه نمی‌تواند تنها بر اساس نام کد، وعده رفع آن را بدهد.

آیا دادگاه می‌تواند ممنوعیت ورود با کد محدودیت Ç-141 را ابطال کند؟

آیا در زمان بررسی کد محدودیت می‌توان به ترکیه سفر کرد؟

سفر در زمان بررسی کد محدودیت به وجود یا نبود تدبیر فعال در سابقه بستگی دارد؛ درخواست یا دعوای در جریان به‌تنهایی تأیید سفر به ترکیه نیست. پیش از رزروهای غیرقابل‌استرداد، اثر محدودیت فعال را تأیید کنید. اگر تصمیم یا مجوزی صادر شده است، حدود آن و وضعیت تدابیر ادامه‌دار نیز باید بررسی شود.

پرداخت جریمه و رفع محدودیت دو موضوع جداگانه‌اند. جریمه‌های اداری و مطالبات عمومی پرداخت‌نشده ممکن است باعث شوند استانداری پذیرش تبعه خارجی در ترکیه را به مجوز قبلی مشروط کند (ماده 9/7 قانون شماره 6458). بنابراین پرداخت باید مستند شود، اما نباید راه‌حل عمومی تمام کدها معرفی شود.

گذرنامه جدید، مبنای حقوقی محدودیت را برطرف نمی‌کند. درخواست ویزای جدید نیز نباید جای بررسی ممنوعیت یا رد شناخته‌شده را بگیرد. سفر برنامه‌ریزی‌شده و سابقه مهاجرتی باید با هم ارزیابی شوند.

اینکه اگر کد محدودیت باعث توقف شما در کنترل گذرنامه شود چه اتفاقی می‌افتد، در راهنمای ما درباره‌ی بازداشت در فرودگاه استانبول توضیح داده شده است.

کد محدودیت در چه وضعیتی با مهلت کوتاه طرح دعوا همراه است؟

اگر کد محدودیت با تصمیم اخراج مرتبط باشد، شخص در مرز نگهداری شود یا در مرکز بازگرداندن باشد، مهلت‌های کوتاه طرح دعوا مطرح می‌شوند. درخواست درباره کد جای اعتراض به اخراج یا بازداشت اداری را به‌صورت جداگانه نمی‌گیرد. دعوا علیه تصمیم اخراج ظرف 7 روز از ابلاغ تصمیم در دادگاه اداری اقامه می‌شود (ماده 53/3 قانون شماره 6458)؛ این مهلت نباید با قواعد تدابیر دیگر اشتباه گرفته شود.

رأی دادگاه درباره تصمیم اخراج قطعی است. جز در صورت رضایت تبعه خارجی، در مهلت طرح دعوا و در طول رسیدگی، او اخراج نمی‌شود. راه‌های اعتراض قضایی در دعاوی علیه سایر اقدامات مهاجرتی نیز محدود است. پس از اصلاح با قانون شماره 7589 مورخ 16 ژوئیه 2026، در دعاوی ناشی از قانون شماره 6458، حتی اگر دادگاه اداری منطقه‌ای رأی بدوی را نقض و رأی جدید صادر کند، راه فرجام‌خواهی در شورای دولتی بسته است.

اگر اخراج برنامه‌ریزی‌شده، ابلاغ اخیر یا رأی دادگاه وجود دارد، باید فوراً به وکیل اطلاع داده شود. درخواست عادی اطلاعات، مهلت طرح دعوا را تمدید نمی‌کند و جای حمایتی را که ممکن است از تشریفات حقوقی مناسب حاصل شود، نمی‌گیرد.

چه مدارکی در ارزیابی کد محدودیت اهمیت دارند؟

در ارزیابی کد محدودیت، تعداد مدارک تعیین‌کننده نیست، بلکه مدرکی اهمیت دارد که پاسخگوی دلیل سابقه باشد. در کدهای تخلف مدت اقامت، تاریخ‌ها؛ در کدهای امنیتی، واقعه مبنای تصمیم؛ و در کدهای جریمه، سوابق ثبت بدهی و پرداخت برجسته‌اند.

• درباره خود اقدام: اخطار رد یا ممنوعیت ورود، تصمیم اخراج، سند ابلاغ و فرم داده‌شده در مرز.
• درباره اقامت و خروج: سابقه ویزا و اجازه اقامت، سوابق ورود و خروج و سند دعوت به ترک کشور.
• درباره جریمه و بدهی: تصمیم جریمه اداری، رسید پرداخت و صورت‌حساب تفکیک‌شده هزینه‌ها.
• درباره پیوندهای شخص در ترکیه: اسناد ازدواج و ثبت احوال، اجازه کار، سند مالکیت یا مدارک شرکت.
• درباره فرایندهای کیفری: اسناد تحقیقات یا دادرسی، آرای برائت، تصمیم منع تعقیب یا موقوفی رسیدگی.

همه این مدارک در تمام پرونده‌ها لازم نیستند؛ یک مدرک ممکن است در پرونده‌ای تعیین‌کننده و در پرونده‌ای دیگر بی‌ارتباط باشد. اینکه کدام مدرک پاسخگوی کدام دلیل است، با بررسی پرونده مشخص می‌شود.

نتیجه: معنای کد محدودیت بدون خواندن تصمیم مبنای آن مشخص نمی‌شود

کد محدودیت، صورت کوتاه یک سابقه در پرونده مهاجرتی تبعه خارجی است؛ معنای واقعی و نتیجه آن بدون خواندن تصمیم مبنا مشخص نمی‌شود. دو کد با حرف یکسان ممکن است نتایجی تا این حد متفاوت داشته باشند که یکی فقط جریمه پرداخت‌نشده و دیگری ممنوعیت ورود پنج‌ساله باشد. بنابراین ابتدا باید مشخص شود سابقه بر چه اقدامی مبتنی است، چه زمانی ابلاغ شده و آیا هنوز فعال است. اصلاح سابقه اشتباه، رفع ممنوعیت ورود یا دعوای ابطال فقط در پرتو این اطلاعات درست انتخاب می‌شود.